W tym roku, w narodowe święto, byliśmy rodzinnie na koncercie w ramach festiwalu Paderewskiego. Było pięknie (oprawa uroczystości), wzruszająco (dźwięki trafiały prosto do serca) i… smacznie (bankiet). A dodatkowo rodzinnie, bo wśród wielu uczestników tego wydarzenia kulturalnego znaleźli się także nasi krewni od strony męża. To było bardzo miłe i niespodziewane spotkanie.

Nasz młodszy syn patrzył jak zauroczony na artystów z Teatru Muzycznego. Na co dzień żywe srebro – ani drgnął, obserwując ich grę na instrumentach. Podszedł bliżej, by móc lepiej widzieć i zastygł na czas koncertu. : )

W ramach tego wydarzenia odbyła się też gala wręczenia nagród lokalnym społecznikom – świetny pomysł uhonorowania ludzi, którzy działają na rzecz naszej miejscowości.

A przed samym koncertem prezentowany był patriotyczny montaż słowno-muzyczny. Przy „Elegii…” Baczyńskiego łza zakręciła mi się w oku – pomyślałam o moich synach. Modlę się, by pokój był trwałym dobrem w naszych granicach…

A dziś rozpoczynamy już kurs Rafał. Jeszcze pozostając w klimacie niedawnego święta, jeszcze myślami przy tych, którzy zginęli w Krakowie, ale już z sercem otwartym na to, co Bóg dla nas przygotował na ten weekend.

Pośród wielu wyzwań (ostatnio jest ich chyba nawet więcej niż zazwyczaj…) oczekuję Bożej interwencji. Robię, co mogę, ale ufam, że na pytania, które stawia przede mną teraz życie, Pan ma odpowiedź. I Jemu ufam.