Tagi

, , , , , , , , , , ,

Fot. Danuta Kamińska

Rozważam Pismo Święte – fragmenty przeznaczone w liturgii na dany dzień i te, które przygotowane zostały specjalnie dla uczestników seminarium odnowy wiary, które współtworzę. Z tych medytacji, zwłaszcza w ostatnich dniach, wyłania się obraz Boga Obrońcy.

Przyznam, że rzadko rozważałam do tej pory ten Boski tytuł, tę cechę Boga. Zbawca – tak, ale Obrońca – raczej tylko w machinalnie powtarzanych starych modlitwach czy pieśniach.

Myślę sobie jednak, że do niektórych rzeczy trzeba dorosnąć, dojrzeć wewnętrznie. Tak było z innym Bożym imieniem: Jireh – Ten, który zaopatruje. Odkryłam je dopiero, gdy byłam dorosła.

Doświadczyłam tego, jak prawdziwe jest to imię. Bóg objawiał się w moim życiu jako Jireh poprzez tak wiele troski i miłosierdzia na różnych etapach mojego życia. Prawdziwych cudów po prostu.

Szczególnie wtedy, gdy zdrowotnie niedomagałam lub kiedy brakowało mi jedzenia, ubrań, nie wiedziałam, gdzie dalej będę mieszkać, jak zapłacę wysokie rachunki za prąd, jak sobie poradzę w zimnej kawalerce na poddaszu.

I potem również, już tworząc rodzinę, gdy martwiłam się o nasz byt w trudnych finansowo momentach wspólnego życia… Tak, On zaopatruje, to prawda. I pomaga zaopatrywać innych, wyczula na potrzeby ludzi wokół. Chwała Mu za to!

Natomiast Obrońca – w takim osobistym, głębokim znaczeniu – dopiero od niedawna jest mi bliski. W wielu aspektach mojego życia jestem na takim etapie, że dociera do mnie mocno fakt, że moje własne siły to za mało. Że potrzebuję Obrońcy. Tego, który ma moc i jest rzeczywiście moją obroną.

„Pan Zastępów jest z nami, Bóg Jakuba jest naszą obroną. Przeto nie będziemy się bali, choćby waliła się ziemia i góry zapadły w otchłań morza. Pan Zastępów jest z nami, Bóg Jakuba jest naszą obroną” (Ps 46, 8. 3. 12).