Cudownie, że jest jeszcze tak ciepło jak latem. Korzystamy z pięknej pogody i spędzamy sporo czasu na świeżym powietrzu, przede wszystkim podczas długich spacerów.
Cieszę się, że już wracamy do zdrowia, powoli (wolałabym, żeby ten proces trwał szybciej) nabieramy z powrotem sił, choć osłabienie daje jeszcze o sobie znać.
Łapię te wszystkie piękne chwile, zapamiętuję wczesnojesienne widoki. Chcę się nimi nacieszyć nim przyjdzie szaruga i plucha.
Wracam z porannej Mszy św. podniesiona na duchu. Tyle ostatnio skumulowało się trudnych spraw: i w pracy, i w domu, i ze zdrowiem bliskich… Ale nad wszystkim jest Pan. Na szczęście nie jestem w tym sama. Jest ktoś, kto czuwa i troszczy się. Tak bardzo jestem wdzięczna za świadomość Bożej obecności. To jest bezcenne. Cokolwiek by się nie działo – On jest przy mnie. I chwała Mu za to!