Budzę się rano i czytam biblijny tekst zachęcający do uwielbienia Boga w Jego cudach i zawartą w tym fragmencie sugestię, że nigdy nie skończę tego wielbienia: „Chwaląc Pana, wywyższając Go, nie ustawajcie, bo i tak nie dojdziecie do końca” (Syr 43, 30b).
Chwilę później słucham utworu o milionie małych cudów (Maverick City), które trudno wprost policzyć. Ten utwór to jedno wielkie, pełne wdzięczności względem Boga, świadectwo.
W tym miesiącu ruszamy w naszej wspólnocie z warsztatami o świadczeniu, wsłuchuję się więc uważnie w te słowa i dokładam do nich moje własne świadectwo.
Tak, kiedy dostrzegam Boże działanie w codzienności, kiedy mam w sercu wdzięczność za nie – widzę tego działania coraz więcej. To ciekawe: kiedy daję świadectwo, za chwilę właściwie jest kolejny i kolejny powód, by je znów złożyć, by oddać Bogu chwałę.
W pewnym momencie rzeczywiście jest trudno policzyć te wszystkie małe cuda, błogosławieństwa, łaski. Taki jest nasz Pan: otwiera oczy na to, co dzieje się w nas i wokół nas. W miejsce zgorzknienia i niezadowolenia daje zachwyt i otwartość na Jego działanie.
Chcę zachować otwarte serce. Chcę uwielbiać Boga we wszystkim. Chcę widzieć i doceniać dobro, choćby jego okruchy. Chcę dziękować i świadczyć.
Iść naprzód.
Bo nie da się policzyć tego, co daje Bóg.
To nie moja zasługa, to nie coś, co mi się należy.
To łaska.
Nie da się jej policzyć.
***
„Jak nieocenione są dla mnie myśli Twe, Boże,
jak jest ogromna ich ilość!
Gdybym je przeliczył, więcej ich niż piasku;
gdybym doszedł do końca, jeszcze jestem z Tobą.” (Ps 139, 17-18)
„Wiele moglibyśmy mówić, ale do końca byśmy nie doszli,
zakończeniem zaś mów niech będzie: «On jest wszystkim!»
Jeżeli zechcemy jeszcze Go chwalić, gdzie siłę znajdziemy:
Jest On bowiem większy niż wszystkie Jego dzieła.
Panem jest straszliwym i bardzo wielkim,
a przedziwna Jego potęga.
Gdy wychwalać będziecie Pana, wywyższajcie Go,
ile tylko możecie, albowiem i tak będzie jeszcze wyższym,
a gdy Go wywyższać będziecie, pomnóżcie siły,
nie ustawajcie, bo i tak nie dojdziecie [do końca].
Któż Go widział i mógł to opowiedzieć,
i któż Go tak wysławił, jak tego jest godzien?
Istnieje wiele tajemnic jeszcze większych niż te,
widzimy bowiem tylko nieliczne Jego dzieła.
Pan bowiem uczynił wszystko,
a bogobojnym dał mądrość.” (Syr 34, 27-33)