Błogosławieństwo, a nie przekleństwo. Życie, a nie śmierć.

Ten wybór jest stale przede mną.

Tym samym językiem błogosławię, tym samym – mówię słowa, które ranią.

Tego samego dnia jestem w sytuacji, w której mam wrażenie, że jestem u kresu sił, by za chwilę odkryć nowe jej pokłady.

Szukanie ścieżek życia i porzucanie tych, które są ścieżkami śmierci to moja codzienna praca, to moje stałe zajęcie.

***

„Nie siła, nie moc, lecz Duch mój dokończy dzieła.” (Za 4,6)