Tagi

, , , , , , , , , , , , ,

Fot. Tymoteusz Kamiński

Biały puch pokrył dachy i pola. W naszym zakątku topnieje nim dotknie ziemi, ale gdy jadę moją zwykłą trasą, podziwiam białe plamy „cukru pudru”, jak żartobliwe nazywam ledwo zabielone od śniegu powierzchnie. Na więcej pewnie nie mamy co liczyć, ale nawet tyle, to wielka radość. Dla dzieci przede wszystkim!

Mąż śledzi doniesienia medialne, by wiedzieć, czy służbowa podróż w przyszłym tygodniu ma szansę się odbyć, ja nadstawiam ucha, czy w weekend możliwe będzie ewangelizacyjne przedsięwzięcie, zaplanowane jeszcze w wakacje. A obok – a może raczej: w środku tego wszystkiego – nauczanie zdalne naszych dzieci, kwarantanna prewencyjna i w związku z nią „szlaban” na roraty dla dwójki naszych pociech.

Ale pierniki udaje nam się upiec wspólnie – kwarantanna nie miała tu nic do powiedzenia. Wieniec adwentowy także zapaliliśmy wspólnie. Nasza mała córeczka właśnie z przejęciem ozdabia serduszko, które zaniesie za chwilę do Dzieciątka.

Nasz nastoletni syn w weekend wpadł z hukiem do łazienki, gdzie kąpałam jego młodsze rodzeństwo, wołając: „Mamo! Omikron!” i podsunął mi pod nos swój telefon komórkowy, a w nim jakiś serwis informacyjny. „Spokojnie, synku…” , odpowiedziałam, choć greckie słowo nic mi nie mówiło. „O, to już chyba końcówka alfabetu, czyli niedługo się skończy!”, zażartował mój mąż, a ja pod nosem dodałam: „Zawsze można zacząć od nowa, z innego alfabetu…”

I wtedy moje myśli pobiegły z powrotem do alfabetu greckiego. Do jego dwóch liter: Alfa i Omega – do pierwszej i do ostatniej.

Jak dobrze, że On jest – mój Pan: Alfa i Omega. To Jego biblijne imię.  To On: Początek i Koniec. Mojego życia i tego świata – początek i koniec. W Jego dłoniach jest cały świat, w Jego rękach jest moje życie. Jak dobrze!

***

„Do Pana należy ziemia i to, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek o rękach nieskalanych i o czystym sercu,
który nie skłonił swej duszy ku marnościom
i nie przysięgał fałszywie.
Taki otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, Zbawiciela swego.
 Takie jest pokolenie tych, co Go szukają,
co szukają oblicza Boga Jakubowego.
Bramy, podnieście swe szczyty
i unieście się, prastare podwoje,
aby mógł wkroczyć Król chwały.
 «Któż jest tym Królem chwały?»
«Pan, dzielny i potężny,
Pan, potężny w boju».
Bramy, podnieście swe szczyty
i unieście się, prastare podwoje,
aby mógł wkroczyć Król chwały!
«Któż jest tym Królem chwały?»
«To Pan Zastępów: On sam Królem chwały».”  (Ps 24, 1-10)